Werkroep Cultureel Erfgoed van start

Binnen de FEHAC is een nieuwe werkgroep van start gegaan: de werk groep Cultureel Erfgoed. Klassieke voertuigen zijn meer dan overblijfselen uit het recente of verdere verleden: ze vormen ook wat zo mooi heet ons mobiele erfgoed.

Om al het mobiel erfgoed in ons land in kaart te brengen is een aantal jaren geleden de Mobiele Collectie Nederland (MCN) opgericht. Daarin werken samen al het oude spul dat vaart, vliegt en rijdt: de Federatie Oud-Nederlandse vaartuigen, Historisch Railvervoer Nederland, de Nationale Federatie Historische Luchtvaart en voor alle motorvoertuigen op de weg: de Federatie Historische Automobiel- en Motorfietsclubs (FEHAC). Eerste doel van MCN is een overzicht te maken van alles wat binnen de clubs en bij particulieren aanwezig is aan mobiel erfgoed. Daar is al een begin mee gemaakt: er is nu een database van ongeveer 7.000 voertuigen. Dat zijn niet alleen museumstukken, maar vooral voertuigen in particulier bezit. Aanmelden voor die database is nog maar de eerste stap, want daarna volgt een cultuurtechnische beoordeling. De kern van die beoordeling is aan te geven welke rol dat (type) voertuig in de ontwikkeling van de mobiliteit gespeeld heeft. Ook wordt bekeken welke historische waarde dat voertuig heeft in de mobiliteitsgeschiedenis. Een Ferrari van Prins Bernhard is in dit verband zeker interessant, maar de massaal verkochte VW Kever en Ford Taunus 12M zijn veel belangrijker geweest voor de ontwikkeling van de mobiliteitsgeschiedenis dan zelden verkochte topautomobielen die we nu in musea tegenkomen. Onze vaderlandse DAF is daarom ook een voorbeeld van mobiel erfgoed met grote cultuurhistorische waarde. Recent heeft de Stichting Veteraan Autobussen haar collectie bij het Nationaal Register Mobiel Erfgoed (NRME) aangemeld, waardoor nu een mooi overzicht bestaat van de geschiedenis van de autobus in Nederland. Het NRME heeft een website: www.mobielecollectienederland.nl waar te vinden is wat de laatste jaren al voor elkaar gekregen is.

De FEHAC heeft recent een werkgroep Cultureel Erfgoed in het leven geroepen die de clubs wil gaan helpen en begeleiden met het invoeren en beoordelen van hun voertuigen in dat Nationaal Register Mobiel Erfgoed. Ook het privacy-aspect speelt daarbij nadrukkelijk een rol: het register gaat om voertuigen; niet om de eigenaar daarvan en die eigenaars  worden ook niet in het register vastgelegd. Ook de overheid erkent inmiddels het mobiel erfgoed als “relevant voor een integraal monumentenbeleid” en heeft ook subsidie gegeven voor het opzetten van het NRME. Voormalig minister Plasterk heeft aangegeven dat hij ook wel ziet dat voor behoud van mobiel erfgoed de eigenaren geconfronteerd worden met allerlei wet- en regelgeving, die het rijden ermee en bewaren ervan kunnen bemoeilijken. Op dat punt moeten er wellicht ontheffingen komen van sommige regels.

De erkenning dat kenmerkende klassiekers mobiel erfgoed vormen is er nu; wat volgt is de opbouw van een database van ons rijdend museum. Dat museum in particulier bezit moet ook vaker getoond worden: op de lustrummanifestatie van de FEHAC volgend jaar in Helmond zal ook ruim aandacht besteed worden aan het erfgoed karakter van 120 jaar mobiliteitsgeschiedenis.